ΓKAZI-ΦPENO

Αρθρογράφος: Dave Broom

Θα έχετε μάλλον ακούσει ότι το Πανεπιστήμιο Napier του Εδιμβούργου έχει υποβάλει προς έγκριση την πατέντα για ένα νέο βιοκαύσιμο που θα παράγεται από το κατάλοιπα που προκύπτουν κατά την πολτοποίηση της βύνης.

Ίσως γεννάται το ερώτημα με τι θα τρέφονται από εδώ και στο εξής οι αγελάδες της Σκωτίας, ωστόσο για τους αυτοκινητιστές τα νέα είναι ευχάριστα. Εδώ και δύο χρόνια, η ομάδα ερευνητών του πανεπιστημίου επεξεργάζεται δείγματα από το αποστακτήριο Glenkinchie. Το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή βιοβουτανόλης. Πρόκειται για ένα καύσιμο που λέγεται ότι παράγει 30% περισσότερη ενέργεια από την αιθανόλη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους τύπους σύγχρονων αυτοκινήτων. Θα δούμε, λοιπόν, ουίσκι στις αντλίες των βενζινάδικων;

Τα αποστακτήρια θα εκμεταλλευτούν αυτήν τη θεόσταλτη ευκαιρία και θα δημιουργήσουν τα δικά τους πρατήρια βιοβουτανόλης; Μήπως τελικά δούμε
και τη vintage εκδοχή βιοβουτανόλης Glenrothe ή τα καύσιμα πολυτελείας Macallan (αποκλειστικά για Rolls Royce); Το Bruichladdich θα κυκλοφορήσει ένα διαφορετικό καύσιμο, κατάλληλο για όλα τα αυτοκίνητα του κόσμου;

Και πότε οι μανιώδεις υποστηρικτές των βιοκαυσίμων θα αρχίσουν να μας λένε ότι μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα στα καυσαέρια του Mortlach και του Tullibardine;

Θα απαγορευτεί στην υπόλοιπη Σκωτία η χρήση βιοκαυσίμων από το νησί Islay λόγω της έντονης μυρωδιάς τύρφης; Τελικά, και σ’ αυτόν τον τομέα, η ποικιλομορφία θα είναι αναπόφευκτη.

Λίγο καιρό πριν την ανακοίνωση της πατέντας από το πανεπιστήμιο, ανέλυα κι εγώ το θέμα της ποικιλομορφίας με έναν γνωστό μου νεαρό Αθηναίο. Συζητούσαμε για το πώς ένα μικρό αποστακτήριο μπορεί να παραμείνει ανταγωνιστικό και πώς τα περισσότερα αποστακτήρια στις μέρες μας δημιουργούν διαφορετικούς τύπους νέων ποτών.

Η άποψή μου ήταν ότι παλιά το μυστικό ήταν στη συνεπή παραγωγή ενός τύπου ουίσκι, ενώ τώρα η συνέπεια στην παραγωγή έχει να κάνει περισσότερο με την ποικιλία.
Η παραγωγή ενός τύπου ουίσκι έχει νόημα μόνον όταν παράγεις μεγάλες ποσότητες είτε για να προμηθεύσεις ένα μεγάλο όνομα παραγωγής single malt είτε για να δημιουργήσεις
το νεαρό ουίσκι ενός blend. Όμως όταν το μοντέλο αλλάζει, το αποστακτήριο πρέπει να βρει ακόμη περισσότερους τρόπους για να γνωρίσει το προϊόν του στον καταναλωτή.
Ένας τρόπος είναι να του προσφέρει μια ποικιλία από διαφορετικά ποτά. Καταρχήν δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αλλά χρειάζεται ισορροπία. Όσο πιο πολλές εκδοχές υπάρχουν τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες να αλλοιωθεί η ταυτότητα του αποστακτηρίου. Οι πολλαπλές εκδοχές έχουν επιτυχία μόνον όταν υπάρχει αυστηρός ποιοτικός έλεγχος. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι όταν υπάρχει πίεση να παραχθεί όσο
γίνεται μεγαλύτερος αριθμός προϊόντων, τότε μπορεί κανείς να καταλήξει με εμφιαλώσεις που είναι καλές μόνο για βιοκαύσιμα. Όπως πάντα, η λύση βρίσκεται στο μέτρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ